Thuisloosheid beëindigen? Niet eens zo moeilijk!

Vanuit een visie die thuisloosheid wil doen verdwijnen, formuleert SAM, steunpunt Mens en Samenleving, de volgende voorstellen aan het Vlaamse en lokale beleid:

  1. Maak in navolging van de vorige Vlaamse regering een actieplan thuisloosheid 2017-2019 op. Landen en regio’s die met een globaal actieplan werken, doen het beter dan zij die alleen ad-hoc maatregelen nemen.
  2. De grootste risicofactoren op thuisloosheid in Vlaanderen zijn kinderarmoede, verslaving en uithuiszetting. Maak van preventie van thuisloosheid het beginpunt van het beleid. Opvang moet het sluitstuk vormen. Via proactieve rechtendetectie en outreachend werken dient men op lokaal vlak een breder preventief beleid uit te voeren om thuisloosheid te voorkomen.
  3. De Vlaamse regering dient een intersectorale benadering te hanteren om de band te leggen tussen het Vlaams beleid en het lokale beleid, waar uiteindelijk de resultaten dienen bereikt te worden. Geen enkele sector of sectorale organisatie is alleen in staat om thuisloosheid te beëindigen. Met het decreet lokaal sociaal beleid als hefboom kan men onderhandelde partnerschappen maken tussen het Vlaams beleid en de (boven)lokale netwerken tegen thuisloosheid die er al zijn.
  4. België staat op de derde plaats in Europa op het vlak van uithuiszettingen in verhouding tot de bevolking. Op voorkoming van uithuiszetting moet nog sterker ingezet worden, in het bijzonder de uithuiszetting van private huurders.
  5. We formuleren volgend kindperspectief: geen kind meer op straat t.g.v. uithuiszetting, geen kinderen meer in groepsmatige opvang en een gelijke behandeling van thuisloze kinderen in de opvang, t.o.v. andere sectoren.
  6. Inzake remediering van thuisloosheid dienen woongerichte oplossingen zoals housing-first verder uitgebouwd te worden, ook voor thuisloze jongvolwassenen met complexe problemen. Opvang zal nodig blijven, maar dient meer cliëntgericht te worden.
  7. De kennis over thuisloosheid in Vlaanderen is onvoldoende actueel, te fragmentair en actieplannen worden te weinig gemonitord op hun outcomes en effecten. We formuleren volgende verbetervoorstellen: een periodieke telling over thuisloosheid in Vlaanderen, een onderzoek naar de effecten van de huidige inspanningen op het vlak van preventie van uithuis zettingen, onderzoek om tot ontschotting van de woonbegeleiding te komen in diverse Vlaamse sectoren.

Thuisloosheid beëindigen dient geschraagd te worden door een breder armoede- en sociaal woonbeleid, want anders lukt het nooit. Ook niet binnen 10 jaar.