Zwangere vrouwen verplicht laten afkicken: hellend vlak? Met Heleen Debruyne

Spraakmakers over prangende maatschappelijke thema's

Door SAM en Sociaal.Net

Ze blijven de gemoederen beroeren: zwangere vrouwen die de gezondheid van hun ongeboren kind hypothekeren omdat ze alle hulp voor hun ernstige verslavingsproblemen weigeren. Opnieuw gaan er vanuit verschillende hoeken stemmen op om forser in te grijpen. Een rechter moet dat ongeboren leven beter kunnen beschermen, bijvoorbeeld door zwangere vrouwen te verplichten tot hulp of al tijdens de zwangerschap te beslissen dat het kind na de geboorte niet bij de drager zal blijven.

Niemand wil dat kinderen ter wereld komen in schrijnende situaties. Toch roept deze aanpak fundamentele vragen op, ook voor sociale professionals. Is het een goed idee om hieraan mee te werken? Waar ligt de grens tussen zorg en dwang? Is zo’n prenatale interventie het summum van preventie of the bridge too far? Zal deze precaire groep vooral nog verder van de radar verdwijnen? En wat betekent dit voor de autonomie van vrouwen?

Spreker

Historica, radiomaker, feministe en auteur Heleen Debruyne werkt vandaag aan een filosofisch pamflet over abortus. Ze vindt dit ronduit een zorgwekkende tendens. Zo waarschuwt ze voor een gevaarlijk hellend vlak: “Waarom dan niet alle schade vermijden en ook optreden tegen vrouwen die drinken, die overmatig onder stress staan, die dagelijks met listeria besmette rauwmelkse kaasjes eten?”

Haar standpunt is helder: “Om de mensenrechten van de zwangere personen te waarborgen, moeten we helaas aanvaarden dat er hier en daar een kind geboren wordt na een suboptimale zwangerschap, in zeer schrijnende omstandigheden.”